Yargı, Yargıç, Kısaca Adalet Üzerine Küçük Ama Anlamı Çok Büyük Bir Anekdot…

      Yıllar önce bir tren yolculuğunda yol arkadaşım hoş sohbet bir beyden dinlemiştim. Osmanlı döneminde, adamın biri, çok sevdiği köpeği ölünce Müslüman mezarlığına gömer…

     Görenler onu, zamanın Kadısına şikayet ederler. Kadı adamı çağırır ve işin aslını sorar.

Adam: -"Doğrudur, efendim öyle yaptım, çünkü köpeğin bana vasiyeti vardı, vasiyetini yerine getirdim." der.

Kadı: -"Sen bizim aklımızla alay mı ediyorsun efendi?" diye çıkışır.

Adam: -"Hayır efendim, aynı zamanda Kadı’ya da 10.000 dirhem vermemi vasiyet etti." der.

Bunu duyan Kadı hemen tavır değiştirir ve sakin bir eda ile: “- Vah, vah… Rahmetli köpeğin ölümüne çok üzüldüm… Senin de, başın sağ olsun” der, adamı hiç bir işlem yapmadan gönderir…

Şikayetçi olanlar, ikinci gün, Kadı’nın bu değişen tavrını öğrenir hayret ederler ve hemen Kadı’nın huzuruna çıkarlar…

Kadı onları önüne alır, açıklama yapar: “- Bu durum sizi hayrete düşürmesin, köpeğin geçmişini araştırdım; Ashab-ı Kehf köpeği Kıtmir’in soyundan geldiğini keşfettim."

Yorum: “Kadıyı satın aldığın gün adalet ölür, adaleti öldürdüğün gün devlet ölür…” Tek satırlık bu söylem, o dönem, bunu öğrenince üzülen ve aynı gün Kadı’yı görevden alan, Devletin başındaki Fatih Sultan Mehmet’e ait…

Bir kere daha yazıyor ve hepimizin kulağına küpe veya boynuna kolye olsun diyorum… “KADIYI (YARGIÇI) SATIN ALDIN GÜN ADALET ÖLÜR, ADALETİ ÖLDÜRDÜGÜN GÜN DEVLET ÖLÜR…” CENGİZ ALPER

Yorumlar

CAPTCHA Image